Wioska Iprari leży w zielonym wąwozie rzeki Khaldechala, w Górach Swaneckich, na 1900 m n.p.m. Sielankowa osada, zamieszkana przez zaledwie cztery rodziny, słynie z cerkwi Świętych Archaniołów (X w.), a zwłaszcza ze znajdujących się tam fresków. Malowidła naścienne stworzył w 1096 r. Teodor, nadworny malarz króla Dawida IV Budowniczego, który rządził w okresie zwanym złotym wiekiem Gruzji. Zabytkowe malunki obejrzymy dziś dzięki Gruzińskiemu Centrum Ochrony Zabytków, które po latach sowieckich represji odnowiło barwne, ekspresyjne sceny z życia Chrystusa, otoczonego przez czterech – zamiast, jak zazwyczaj, dwóch – archaniołów. Oprócz sugestywnej aranżacji naściennej, ukazującej indywidualizm twórczy i wyjątkowy talent Teodora, w cerkwi znajdziemy też ikonę św. Jerzego z XI w., wyrzeźbioną w złocie i srebrze. Poza murami świątyni w Iprari zobaczymy typowe dla regionu średniowieczne, kamienne domy machubi z wieżami obronnymi, malowniczo rozrzucone po okolicznych wzniesieniach.

Autorskie wycieczki do Gruzji

Odkryj więcej

Zobacz kadry z drogi

Przeczytaj jedyną taką książkę o Gruzji!

Takiej Gruzji jeszcze nie znasz i tego o mnie nie wiedziałeś!

Obłędnie piękna, ale i skomplikowana Gruzja bez ściemy i obłudnego koloryzowania – właśnie o tym jest moja najnowsza książka „PolakoGruzin. Kaukaska ziemia źródeł”. To opowiedziana moim głosem kronika wielkich przygód i osobliwych incydentów, która poniesie cię przez magiczny kraj u stóp Kaukazu totalnie pokręconymi drogami i bezdrożami. Prawdziwa historia mojej gruzińsko-polskiej rodziny przeplata się tu w strumieniach wina z unikalnym doświadczeniem lokalnej kultury i historii, życiowymi anegdotkami, zwalającymi z nóg krajobrazami i uczciwym spojrzeniem na gruzińską rzeczywistość. O tym nie powie ci nikt inny. Serio!

Kup książkę